Street Art

Galeria „Unknown Numbers” w Oslo – murale o wolności słowa

„Unknown Numbers” to 60-metrowa ściana z muralami przedstawiającymi ośmiu współczesnych ważnych wojowników o wolność słowa z całego świata. Galeria powstała w 2016 roku w centrum Oslo, na „Peace Wall” należącej do Centrum Pokojowego Nobla. Mocne obrazy i ważny przekaz.


Idea stworzenia galerii „Unknown Numbers”

„Peace Wall” to tymczasowa ściana przeznaczona dla sztuki. Znajduje się na specjalnym murze okalającym plac budowy Muzeum Narodowego Oslo. Stworzenie na niej galerii dotyczącej walki o prawa człowieka i wolność słowa zostało zainicjowane przez Centrum Pokojowe Nobla.

Uznano, ze jest to ważny temat, o którym zbyt mało się mówi. Nie istnieje zupełnie w mediach ani debacie publicznej. Umieszczenie go na muralach, w centrum dużego miasta, obok ważnej instytucji – miało zwrócić uwagę świata na problem przemocy wobec aktywistów walczących o wolność słowa.


Kim są postaci na muralach?

Większość postaci znajdujący się na obrazach nie jest znana szerokiej opinii publicznej. To świadczy o tym, jak mało się mówi o łamaniu praw człowieka i wolności słowa, w krajach dotkniętych reżimami. Kim są i skąd pochodzą bohaterowie muralu?

Adnan Hassanpour [Iran/ Kurdystan] – kurdyjsko-irański dziennikarz zakazanego czasopisma „Aso”. Spędził wiele lat w więzieniu za: „działanie przeciwko bezpieczeństwu narodowemu”, „szpiegostwo” i ” aktywny zbrojny opór przeciwko państwu”. W jego sprawie nie ma żadnych dowodów. Nie przyznano mu prawa do adwokata. W 2016 roku został zwolniony z więzienia – przebywał tam 10 lat.

Raif Badawi [Arabia Saudyjska] – saudyjski bloger, aktywista i wolnomyśliciel. Założył forum internetowe „Free Saudi Liberals” na temat polityki i religii w swoim kraju. Skazany na 10 lat więzienia i karę chłosty m.in. za ” obrażanie islamu drogą elektroniczną”. Pierwsze 50 batów wykonano publicznie.



Carl von Ossietzky [Niemcy] – dziennikarz niemiecki, który w latach 20. XX poinformował świat o nielegalnym zbrojeniu Niemiec. Oskarżony o zdradę stanu resztę życia spędził w obozie koncentracyjnym. W 1936 roku dostał Pokojową Nagrodę Nobla. Pierwszy raz w historii nagrodę otrzymał osoba oskarżona o zdradę stanu.

Digna Ochoa y Placido [Meksyk] – meksykańska prawniczka, która ujawniła wiele nadużyć meksykańskiego wojska i policji, w tym stosowanie tortur na przesłuchaniach. Zajmowała się interesami najbiedniejszych obywateli. Została zastrzelona we własnej kancelarii w 2001 roku – miała wtedy 37 lat.



Ayat Hasan Muhammed al-Qurmezî [Bahrajn] – nauczyciela i poetka. Zwróciła uwagę świata na sprawy Bahrajnu udostępniając za pomocą mediów społecznościowych wiersze krytykujące politykę swojego kraju. Oskarżono ją o „podżeganie do nienawiści” i „obrażanie rodziny królewskiej”. Obecnie odbywa kare pozbawienia wolności w areszcie domowym. Jest bardzo młoda, urodziła się w 1991 roku.

Victoire Ingabire Umuhoza [Rwanda] – rwandyjska działaczka społeczna i polityczna walcząca o prawa człowieka. Członkini opozycyjnej partii na uchodźstwie, kandydatka na prezydenta Rwandy w 2010 roku. Aresztowana i skazana na więzienie za „zagrażania bezpieczeństwu narodowemu”.



Tahir Elçi [Turcja] – kurdyjski prawnik zajmujący się m.in. respektowaniem praw człowieka w Turcji. Został aresztowany przez tureckie władze i oskarżony o „propagowanie terroryzmu na rzecz Partii Pracujących Kurdystanu”. Oficjalnie podano, że zginał w strzelaninie, jednak był to zaplanowany zamach.

Kemal Rauf Resul [Turcja] – to brat jednego z autorów wystawy. Został aresztowany w czasie demonstracji przeciwko rezimowi w Iraku. Był więziony i torturowany przez kilka miesięcy.

Autorzy murali „Unknown Numbers”

Wykonaniem muralu zajęła się dwóch artystów mieszkających w Norwegii: Shwan Dler Qaradaki i Johannes Høie:

Shwan urodził się w Iraku i przyjechał do Norwegii jako uchodźca w 1991 roku. Jest artystą wizualnym, którego tematem zainteresowań jest wieloetniczność i wielokulturowość świata. A także temat uprzedzeń tolerancji.

Johannes to pochodzący z Norwegii malarz – skończył Akademię Sztuk Pięknych w Bergen oraz Norweską Akademię Sztuki w Oslo. Zaczynał jako artysta robiący murale na ścianach w wielu miejscach w Norwegii.



Autorzy zdecydowali na mocne, dosadne i brutalne obrazy. Szokując przechodniów mieli szansę zainteresować ich ważnym tematem. Ciężko przejść obojętnie wobec ściany z takimi obrazami.

Początkowo wystawa miał znajdować się na „Peac Wall” tylko kilka miesięcy. Jednak z powodu duże zainteresowania i popularności murali – co roku przedłużano czas jej trwania.